Met gebalde vuist

Met gebalde vuist. Zo kwam Ellen in het Franse Lignières-en-Berry over de streep. Alweer een podiumplaats op een wereldbekerwedstrijd. En een trede hoger dan in Zolder.

Ik blijf mezelf steeds verbazen

Ellen nam de beste start in de voorlaatste wereldbekermache van dit seizoen. Als een bezetene werkte ze de eerste halve ronde af. Enkel Sanne Cant en de Italiaanse Eva Lechner konden haar tempo aan.

“Als je naar de omloop keek, werd meteen duidelijk dat de start enorm belangrijk was. De aankomststrook werd gevolgd door heel wat technische passages waar je zeker niet te ver moet zitten. Daarom had ik alles op alles gezet om goed uit de startblokken te komen. De eerste halve ronde reed ik aan de leiding, tot Sanne Cant mij voorbij snelde”, lezen we op de website van haar ploeg YTFT.

Toen Sanne Cant halverwege die eerste ronde overnam werd het tempo nog wat opgetrokken. Ellen en Eva Lechner moesten passen. Toen het duidelijk werd dat voor de eerste plaats de vogel was gaan vliegen ontstond daar achter een nooit gezien kat-en-muis-spel voor de 2e plaats. “Eva Lechner bleef steeds op een tiental seconden hangen. Ik was niet van plan ze te laten aansluiten, dus na elke bocht was het rechtstaan op de pedalen en gas geven. Het ging allemaal enorm goed en ik maakte zo goed als geen fouten. Mijn hart bonste bijna uit mijn borst, maar de benen stilhouden was geen optie.”

©Belga
©Belga

Het verschil tussen Ellen en Eva Lechner schommelde de ene ronde om en bij de 4 seconden. Een paar bochten later was dat alweer opgelopen naar 12 seconden. “Ik was op het laatste enorm moe, maar ik wist dat zij ook wel eens moe moest worden. Ze kwam terug tot op enkele seconden, toch lukte het om mijn tweede plaats vast te houden tot op het eind. Je kan niet geloven hoe blij ik ben met dit resultaat op een parcours wat me eigenlijk niet helemaal ligt. Op de lange strook vals plat voelde ik me wel echt sterk en nu hopen dat ik deze vorm nog twee weken kan vasthouden”.

In de stand voor de wereldbeker diept Sanne Cant haar voorsprong in het klassement verder uit en telt nu 282 punten. Eva Lechner staat op de tweede plaats met 250 punten. Ellen doet echter een gouden zaak. Zij springt over Nikki Harris en Kathy Compton, die respectievelijk 10e en 33e eindigden, naar de derde plaats met 205 punten.

Op 24 januari vindt in het Nederlandse Hoogerheide de 7e en laatste manche van het wereldbekercircuit plaats. Nog een plaatsje opschuiven wordt een mission impossible. Maar die 3e stek zal met hand en tand verdedigd worden.

Supporters op post!

 

Indrukwekkende finale in Valkenburg

Valkenburg
in volle inspanning

Altijd weer een fijne cross daar in het mooie Valkenburg. Ook vandaag! Ellen nam geen kopstart zoals we dat in de voorbije weken al wel eens zagen. Haar teamgenoot Pavla Havlikova reed als eerste het veld in en gaf de eerste ronde het tempo aan. Een tijd lang zat ze in zesde positie, op een paar wielen afstand van de kopploeg. “Toen Katie Compton zich met de zaken ging bemoeien, schoot het tempo fel omhoog. Ik kon op dat moment niet de pijl afschieten die nodig was om het gaatje te dichten. Dat is voor mij het verschil tussen het podium van een wereldbeker en niet” aldus Ellen nog op de website van Young Telenet Fidea Team. In de laatste ronde kan er nog een versnelling af en liet ze Sanne Cant, met pech, en Nikki Harris nog achter haar. Ze eindigde vierde, na Katie Compton, Helen Wyman en Sophie de Boer. Opnieuw een vierde plaats dus, en een heel sterke prestatie in deze erg technische en snelle omloop, en een tevreden Ellen! Hoewel dit smaakt naar meer natuurlijk, het verschil is klein maar zat ‘m vandaag in de snellere start van haar concurrenten en het feit dat zij meer risico’s nemen in de afdalingen. “Ik zag Sophie niet ver van me rijden”, stelt ze, “maar ze is nog net dat tikkeltje sterker. Het is geen schande om te verliezen van die drie. Ik werk nog voltijds, dus ik kan minder recupereren in vergelijking met hen na een zware wedstrijd. Zij zijn beter dan ik, maar het verschil is niet zo groot meer. Ze beseffen intussen dat ik het hen moeilijk kan maken en ze geen tandje kleiner mogen rijden en steeds alles moeten geven. Dat stemt me tevreden. Ooit zal het wel eens meezitten voor mij in een wedstrijd en eindig ik eens op het podium. Ik hoop het, want ik zou die vier vierde plaatsen op rij graag ruilen voor één derde plaats” besluit Ellen op de site Cyclocross.info

Wereldbekercross in Valkenburg

Ellen start met een schitterende 7e plaats

Eerste Belgische, Ellen Van Loy, was zeer tevreden over haar wedstrijd vandaag. “Het was de eerste afspraak met de grote toppers. Dat ik hier zevende kan worden, is een cadeau. Een cadeau waar ik natuurlijk hard voor gewerkt en gestreden heb. Voor deze seizoensstart heb ik willen tekenen. Ik bevestig hiermee mijn stap voorwaarts.

Ik hoop deze lijn te kunnen doortrekken”, zegt de renster die in januari overstapt naar Young Telenet – Fidea.
Van Loy eindigde op de zevende plaats, Cant op de achtste. Het Belgisch kampioenschap is nog ver, maar het lijkt er op dat we in januari bij de dames nog eens een echte strijd mogen verwachten. “Ik ga proberen haar te verslaan. Ik heb misschien wel een moreel voordeel. Niets moet. Ik leg me ook geen druk op, maar als de kans om haar te verslaan er is, grijp ik die met beide handen. Ik geniet wel van de strijd, maar ik moet de euforie snel achter mij laten. Ik moet met mijn voetjes op de grond blijven.”

Bron: cyclocross.info