SP Hoogstraten

Gewoontegetrouw nam Ellen een heuse kopstart in Hoogstraten. Marianne Vos was de eerste die haar van die kop afduwde maar dat was niet van lange duur. Daarna was het Sophie de Boer die de leiding nam en Ellen kon aanpikken. Ze reed een zeer sterke wedstrijd, lang leek het erop dat ze de tweede plaats zonder problemen kon behouden ware het niet dat Helen Wyman in de laatste meters, en vlak na de zware loopstrook toch nog terugkwam. Ellen zat zonder reserves en moest haar laten passeren. Ze kon wel tevreden zijn met haar derde plaats.

Het vat was leeg

 

Krawatencross Lille

De laatste manche van de Ijsboerke Ladies Trophy werd gereden in Lille, thuishaven van Sanne Cant. Ellen finishte als zesde, het was niet echt een superdag voor haar en een aantal valpartijen deden haar uiteindelijk de das om. Ze stond nog wel op het podium als derde in het het eindklassement.

 

 

WK Bieles

In de aanloop naar het Wereldkampioenschap in Bieles, Luxemburg werden de weersvoorspellingen angstvallig in de gaten gehouden. Het parcours lag aan het begin van de week bedekt met een laagje sneeuw en de temperaturen daalden onder het vriespunt. Uiteindelijk kregen de deelnemers regen en een parcours dat er van uur tot uur anders uitzag. Een hele uitdaging voor alle categorieën. Ellen ambieerde een plaats in de top tien, een haalbare kaart als je naar de resultaten kijkt van de eenenveertig wedstrijden die ze dit seizoen al heeft afgewerkt. Slechts vijf keer haalde ze de top tien niet. Ze was niet van plan om een zesde keer aan het lijstje te moeten toevoegen.

Een van mijn beste WK’s ooit !

Ellen startte zeer fel en hield iedereen achter zich in de openingsronde. Velen kwamen toen al onzacht in aanraking met de Luxemburgse ondergrond. Toen de druk werd opgevoerd schoof ze naar de vijfde plaats maar een spectaculaire schuiver deed haar terugzakken naar plaats acht. Door geen fouten te maken kon ze deze plaats handhaven tot aan de finish. Ze was zeer tevreden met het resultaat, mede ook omdat ze met haar inspanningen in de eerste ronde Sanne mee een weg had helpen banen naar de voorste rangen, en uiteindelijk naar de verdiende wereldtitel.

 

WB Fiuggi

Een glibberig en gevaarlijk parcours in Fiuggi zorgde bij momenten voor ware apocalyptische taferelen. Ellen had daarboven ook nog te kampen met maagproblemen vlak voor de start. Ze wist echter dat op deze gladde en bochtige omloop met vele smalle passages het cruciaal was om van bij de start vooraan te zitten. Even belangrijk zou zijn om zoveel mogelijk overeind te blijven. Ze slaagde in het eerste maar kwam een drietal keren ten val op de ijzige stroken in het bos. Vooral de beginfase werd ontsierd door enorm veel schuivers en sommige rensters belandden in het decors. De overwinning ging dan ook naar diegene die zich het meest recht kon houden, Marianne Vos. Ellen eindigde als zevende en hield uiteindelijk niets over aan de valpartijen. Met deze zevende plaats verstevigde ze ook haar vierde plaats in het algemene WB klassement.

Het was ongelooflijk moeilijk om recht te blijven !

 

Brons op het BK in Oostende

Na vier zilveren BK medailles behaalde Ellen in Oostende de bronzen medaille na Sanne Cant en een zeer verrassende Laura Verdonschot. Het parcours was felbesproken : de brug van de velodroom naar het strand en de lange loopstrook. Beiden bleken niet echt in het voordeel van Ellen uit te draaien. Ze reed weliswaar een foutloze wedstrijd maar moest al na de eerste zandstrook een gat laten op het kopduo. Haar achterstand schommelde lang rond de tien seconden maar naar het einde toe moest ze de twee leidsters laten gaan. Haar derde plaats geraakte nooit in gevaar.

Ik heb gevochten voor wat ik waard was.